"...Patrzę i milczę, klękam i łkam,
Przybliż się do mnie, jam taki sam,

Wyciągam ręce i szukam w krąg,
Wyciągam ręce do twoich rąk...

Widzę, poznaję usta i twarz,
Naszą rozłąkę i obłęd nasz,

Te same usta i chłód ten sam,
Patrzę i milczę, klęczę i łkam.

Z miłych najmilsza, ach, zbliż się, zbliż,
Oto zostawiam róże i krzyż,

Oto zostawiam na wieczny czas
Ból, co na wieczność połączył nas.

Mam dla twych pieszczot gościnny dom,
Ciało nieobce jawie i snom,

Dłonie znajome twym dłoniom dwóm,
Zapach lipcowy i leśny szum..."

Przestało padać.
3 dni temu w nocy napisałem wiersz.
Nie mogłem zasnąć, musiałem coś naszkryfać.

Pisał ten wiersz
Gdy padał deszcz
Mokre aleje
Ciszej się śmieje

Mokre ulice
Zalane przecznice
Mokre ulice
Szerzej źrenice

Krople na szybie
Deszcz na twarzy
Słońce i ciepło
O tym wciąż marzy

W zamian stukanie do okna
I zimno, i chłód
W takich chwilach
Chciałby mieć serce jak lód

Głupi syn Nadziei
Wciąż czeka na cud
Wie jak wygląda
Słodka jak miód...


Za sobą pierwszy tydzień szkoły.
Pierwszy trening po wakacjach.
Spotkanie klasowe z gimnazjum.

A ja dalej o Niej myślę.
Dalej coś czuję. Ale nie okazuję jej tego.
Wiem, że ona tego nie chce.

Dałbym wszystko by mi zaufała.
Ale nic na siłę.
Już się z tym pogodziłem.
Straciłem wiarę w siebie w tej sprawie.
Nie chcę innej. Nie potrafię myśleć o innej.
Już jestem kilka lat sam, pewnie kolejne kilka minie zanim to się zmieni...

"A miało być tak pięknie..."
Bardzo za tymi chwilami tęsknie...

Nevermind.

Bóg zesłał mi K.
Dziewczyny nigdy nie widziałem na oczy a bardziej mnie rozumie niż moi wszyscy przyjaciele razem wzięci.
Patrzy i widzi.
Rozumie mnie.
Moim przyjaciołom wydaje się że mnie rozumieją. Tak naprawdę chyba tylko ona mnie zna od środka.
Myślałem że prawdziwych przyjaciół już zliczę na palcach dwóch rąk. Myliłem się.
To nie przyjaźń tyko dobre koleżeństwo. Zliczę ich na palcach jednej ręki i zostało jeszcze miejsce.

Dzisiaj w głośnikach właściwie ciągle tylko dwie piosenki
Nightwish - While your lips are still red
Nightwish - Amaranth

Czasami chciałbym być zwykłym, przeciętnym, typowym facetem
Jak każdy inny
Nie tak wrażliwym
Z mniejszą ilością zasad
wieźć proste i mniej świadome życie

Nie mam szczęścia, więc moim szczęściem jest szczęście moich bliskich
Mam dach nad głową, nie narzekam na brak kasy, mam gdzie pojechać na wakacje, ale to nie jest kurwa szczęście

Nie ważne, zresztą kogo to interesuje
I tak to czytacie bez zrozumienia tekstu.
Nie ważne

Zawieszam bloga.
Lub zmienię jego formę.

Hasta la vista

U can find me on gg

Tekst który każdy z mojej klasy dostał na zakończenie gimnazjum od naszego Wychowawcy. Połowa już pewnie tego nie ma, a większość przeczytała to raz bez większego namysłu.

"Przechodź spokojnie przez hałas i pośpiech, i pamiętaj, jaki spokój można znaleźć w ciszy.

O ile to możliwe, bez wyrzekania się siebie bądź na dobrej stopie ze wszystkimi.
Wypowiadaj swoją prawdę jasno i spokojnie, wysłuchaj innych, nawet tępych i nieświadomych, oni też mają swoja opowieść.
Unikaj głośnych i napastliwych - są udręką ducha.
Porównując się z innymi możesz stać się próżny i zgorzkniały, bowiem zawsze znajdziesz lepszych i gorszych od siebie.

Niech twoje osiągnięcia zarówno jak plany będą dla Ciebie źródłem radości.
Wykonaj swą pracę z sercem - jakakolwiek byłaby skromna, ją jedynie posiadasz
w zmiennych kolejach losu.
Bądź ostrożny w interesach, na świecie bowiem pełno oszustwa.
Niech Ci to jednak nie zasłoni prawdziwej cnoty; wielu ludzi dąży do wzniosłych ideałów
i wszędzie życie pełne jest heroizmu.

Bądź sobą, zwłaszcza nie udawaj uczucia.
Ani też nie podchodź cynicznie do miłości, albowiem wobec oschłości i rozczarowań ona jest wieczna jak trawa.
Przyjmij spokojnie co Ci lata doradzają z wdziękiem wyrzekając się spraw młodości.

Rozwijaj siłę ducha, aby mogła cię osłonić w nagłym nieszczęściu.
Lecz nie dręcz się tworami wyobraźni. Wiele obaw rodzi się ze znużenia i samotności.
Obok zdrowej dyscypliny bądź dla siebie łagodny.
Jesteś dzieckiem wszechświata nie mniej niż drzewa i gwiazdy, masz prawo być tutaj.
I czy to jest dla ciebie jasne, czy nie - wszechświat bez wątpienia jest na dobrej drodze.

Tak więc żyj w zgodzie z Bogiem, czymkolwiek On ci się wydaje,
czymkolwiek się trudzisz i jakiekolwiek są twoje pragnienia, w zgiełkliwym pomieszaniu życia zachowaj spokój ze swą duszą.
Przy całej swej złudności, znoju i rozwianych marzeniach jest to piękny świat.
Bądź pogodny. Dąż do szczęścia."

Desiderata (od łac. desideratio – życzenie, pragnienie, potrzeba) to poemat napisany przez Maksa Ehrmanna, zawierający wskazówki na temat dobrego życia.

Pewnie wszyscy kojarzą rapera Sokoła z WWO. On napisał swoją własną desiderate.
Czytam sobie ją na poprawę humoru.

Brakuje mi troszkę samotności. Chce troche odpocząć, pobyć sam ze sobą. Kiedys pisalem 300 esów na miesiac. Teraz 120 na dzień. Męczy mnie to. Jestem czlowiekiem o dwóch twarzach. Zauważyła to jedna osoba która mnie nie zna.

Spotkało mnie coś bardzo dziwnego, niezwykłego. Napisała do mnie dziewczyna. K*.

"Cześć. pewnie dostajesz mnóstwo takich wiadomości, a ja nie mam pojęcia jak napisać, żeby nie brzmiało to banalnie i, żeby nikogo nie udawać. W sumie wszystko co nasuwa mi się teraz na myśl brzmi banalnie. Chcę powiedzieć, że piszesz bardzo trafnie sformułowane wiersze. odsłaniają one niesamowitą inteligencję i zdolność do celnego używania ripost ich autora. jestem pełna podziwu. jeśli możesz i chcesz (niestety nie wiem czemu miałbyś o zrobić) wysłać mi jeszcze jakieś Twoje dzieła to oto mój mail: [wycięty@adres] . przepraszam, że tak bezpośrednio i może dość bezczelnie się zwracam, ale lubię czytać wiersze zwłaszcza gdy przekazują one tak dużo mądrości w tak prosty sposób. dzięki i pozdrawiam"

Kto nie wierzy że Ona ma 15 lat ręka do góry.

odpisałem jej
"hehe cukrujesz ojjj jak cukrujesz :)

są z reguły osobiste eksperymenty, ale co tam
jak chcesz czytać chronologicznie to zacznij od dołu :)

z różnych okresów życia ;)"
i posłałem te wiersze

"Cieszę się, że mogłam przeczytać te wiersze. Dziwi mnie tylko to, że właściwie każdy może je przeczytać, a mają one treść dość prywatną. Przepraszam, że piszę to, bo przecież nie mam prawa, nie znam Cię, ale chyba jesteś bardzo samotną osobą. takie odnoszę wrażenie. dziękuję. pozdrawiam"

Dziewczyna która nigdy mnie nie widziała, nie zamieniła ze mną słowa tak bardzo mnie przejrzała.

GreG 10:54:20
dalej nie moge w to uwierzyc
K 10:54:33
w co?
GreG 10:54:37
ze tu Bóg wie skąd pojawia się ktoś taki jak Ty
GreG 10:54:44
i zauważa takie rzeczy których nie widzą inni
GreG 10:54:59
a w ogóle mnie nie zna
K 10:55:28
a czego nie wiedza inni? ze jestes samotny? to przeciez latwe jesli ktos czyta to co piszesz, a nie udaje, ze czyta

*Imię wyciąłem bo pewnie wolałaby zostać anonimowa :)

Co tam się jeszcze wydarzyło..
Mmmm..
To może teraz rzeczy trochę bardziej przyjemne.

Mieliśmy spotkanie mojej sekcji Capoeira. Ruszamy od 2 września :) Siedzieliśmy w Zielonej, potem w Ogródku rzucając propozycje rozwoju, a później gadaliśmy o wszystkim i niczym.
Jak siedziałem w Ogródku napisała do mnie Aga. Zapytała co robie. Nie wiem po co ale zaproponowałem spotkanie, po koleżeńsku, wiem że jestem u Niej przegrany pod tym względem. Zgodziła się. Jak tak siedzieliśmy na ławce, gadaliśmy, doszedłem do wniosku że jednak mi nie przeszło tak jak mi się wydawało. Pomyślałem sobie o tym że siedzieliśmy tak sobie przytuleni, było naprawde dobrze. To były piękniejsze okresy mojego życia, wszyscy zauważyli że się zmieniłem, w pozytywnym kierunku. Niestety wszystko trafił chuj i jest jak jest ;) Niestety. Potrzebowałem jeszcze tego spotkania żeby zrozumieć jak szalenie jest dla mnie ważna. Póki co chyba jednak naprawdę pozostanę przy wersji "albo ona, albo żadna". Z tym że nie będę wywierał na Niej żadnej presji, nie będę się o Nią starał skoro Ona tego nie chce.
Za 8 dni do szkoły. Ciesze się z tego. Już mnie nudzą te wakacje. Brakuje mi świrów z klasy, znajomych z Londzina i ogólnie tej atmosfery. Tego że coś się dzieje i jest co do roboty.
Aaa no i poznałem Amelkę :) Bardzo sympatyczna dziewczyna :) Mamy wiele wspólnego i podobne charakterki :) Bardzo dobry materiał na bardzo dobrą koleżankę :) I przesłała mi bardzo fajną piosenkę. Guns N' Roses - November Rain . Cudne to jest. Trwa prawie 9 minut, a brzmiała w moich głośnikach dzisiaj z 10 razy :)

Wątpię że w najbliższym czasie coś napiszę. Szczególnie jakiś wiersz.

Piszę pod wpływem emocji. Wróciłem do pisania gdy poznałem Agnieszkę. Aktualnie nie pisze bo wszystko trafił chuj. Pierwszy tekst (w tym roku, dla Niej) - 27 czerwca. Jeden wcześniejszy - 8 październik 2006, wlasciwie prawie bez rymów. Rymowany był 24 maj 2006.

Chyba pobiłem rekord jeśli chodzi o długość notki.

"Śpieszmy się kochać ludzi tak szybko odchodzą
zostaną po nich buty i telefon głuchy
tylko co nieważne jak krowa się wlecze
najważniejsze tak prędkie że nagle się staje
potem cisza normalna więc całkiem nieznośna
jak czystość urodzona najprościej z rozpaczy
kiedy myślimy o kimś zostając bez niego

Nie bądź pewny że czas masz bo pewność niepewna
zabiera nam wrażliwość tak jak każde szczęście
przychodzi jednocześnie jak patos i humor
jak dwie namiętności wciąż słabsze od jednej
tak szybko stąd odchodzą jak drozd milkną w lipcu
jak dzwięk troche niezgrabny lub jak suchy ukłon
żeby widziec naprawde zamykają oczy
chociaż większym ryzykiem rodzić się niż umrzec
kochamy wciąż za mało i stale za późno

Nie pisz o tym zbyt często lecz pisz raz na zawsze
a bedziesz tak jak delfin łagodny i mocny

Śpieszmy się kochać ludzi tak szybko odchodzą
i ci co nie odchodzą nie zawsze powrócą
i nigdy nie wiadomo mówiac o miłosci
czy pierwsza jest ostatnią czy ostatnia pierwszą"


Pozdrawiam tych którzy przeczytali całość i zostawili ślad po sobie.
Powodzenia dla tych którzy właśnie opuścili mury gimnazjum
Szczególnie Kasieńce (przyszła Pani Fototechnik) która pstryka coraz piękniejsze zdjęcia ;*
Tylko przesyłaj mi je częściej.
I pisz częściej do mnie.
Nikogo teraz bardziej nie potrzebuje jak przyjaciół.